6_icon

NASZE TRADYCJE

 

Kochane Gumisie,

Dzisiaj porozmawiamy o Tradycjach. Tradycja to zwyczaje, zachowania i poglądy danej grupy społecznej, które są przekazywane z pokolenia na pokolenie.  Należycie do kilku grup, których tradycje w mniejszym lub większym stopniu różnią się od siebie.

Na pewno znacie:

  • rodzinne tradycje: wspólne posiłki, wieczorne czytanie, herbatka u babci i dziadka…
  •  polskie tradycje narodowe: przygotowywanie kotylionów na Święto Niepodległości,  śpiewanie Hymnu, szanowanie symboli narodowych, organizowanie jasełek…
  • nasze tradycje przedszkolne: uroczystości grupowe, codzienne powitanki, świętowanie urodzin…
  • tradycje charakterystyczne dla innych krajów: powitanie Nowego Roku, tradycyjne potrawy, kultura…

OPOWIADANIE

Posłuchajcie teraz opowiadania odnoszącego się do tradycji, pt.: „Zupa nic” J. M. Chmielewskiej.


– Cześć. Ale u was ładnie pachnie – powiedziała Gabi, gdy tylko Zuzia otworzyła jej drzwi.
– Anka wraca z wycieczki i będzie zupa nic – wyjaśniła Zuzka.
– Twoja siostra nie lubi zup? – spytała Gabrysia, kiedy już siedziały na poduchach w pokoju
Zuzi i chrupały orzeszki.
– Lubi.
– To dlaczego nie będzie zupy?
– Jak to nie będzie? – zdziwiła się Zuzka. – Przecież mama właśnie gotuje.
– Ale mówiłaś, że będzie zupa nic, czyli nie będzie zupy.
– Będzie. Mama gotuje zupę nic. Dlatego tak pachnie wanilią.
Gabrysia nie wiedziała, czy Zuzka mówi prawdę, czy żartuje. Nigdy nie słyszała o zupie nic.
Zupa z wanilią? Waniliowe mogą być lody, ciasto, deser, ale zupa?
– Nigdy nie jadłaś zupy nic? – spytała zaskoczona Zuzia.
– Nie. Naprawdę jest taka zupa?
– No pewnie. Mniam… Wszyscy ją lubimy: ja, mama, Anka, a najbardziej tata.
Gabi przełknęła ślinę. Gdyby tak mama Zuzi dała jej spróbować trochę tej niezwykłej zupy,
chociaż jedną łyżkę…
– Kiedy tata pracował za granicą, mówił, że najbardziej tęskni za rodziną i za zupą nic –
opowiadała Zuzia. – I jak przyjechał na Wielkanoc, to mama zrobiła bigos, sałatkę, jajka w majonezie, sernik, a specjalnie dla taty ugotowała jeszcze zupę nic. Tacie tak smakowała ta zupa,
że ciągle sobie dolewał i dolewał. Potem już zawsze kiedy przyjeżdżał, mama ją gotowała. A jak
mama wracała z sanatorium, Anka z tatą też postanowili na powitanie zrobić zupę nic. Pierwszy raz w życiu ją gotowali. Mleko im się przypaliło, zalało całą kuchenkę, musieli je wylać, wyczyścić wszystko i gotować od początku. Mamy zupa jest lepsza, ale tamtą też dało się zjeść.
A mama jak się ucieszyła! Tylko dziwiła się trochę, skąd ten zapach spalenizny w domu. I teraz
zawsze jak ktoś z nas wraca z wyjazdu do domu, to na powitanie jest zupa nic. No i oczywiście
na Wielkanoc też. To taka nasza rodzinna tradycja.
– A nasza rodzinna tradycja wielkanocna to żurek z jajkiem i białą kiełbasą. Bo u mamy
w domu jadło się żurek z kiełbasą, a u taty z jajkiem, więc teraz robimy i z jajkiem, i z kiełbasą,
żeby każdy miał to, co lubi. – Gabi uśmiechnęła się na to wspomnienie i aż przełknęła ślinę.
– A ta zupa nic jest słodka? – zapytała po chwili zaciekawiona.
– Słodka. Chciałabyś spróbować?
– No pewnie.
– To chodź! – Zuzka pociągnęła koleżankę za rękę do kuchni.
– Mamo, bo Gabi nigdy nie jadła zupy nic. Dasz jej trochę?
Mama się uśmiechnęła.
– Dam, tylko niech ostygnie. Ty pewnie też byś chciała?

Zuzka pokiwała głową.
– Jakby ciebie nie było, musiałabym czekać ze zjedzeniem zupy na Ankę, a to jeszcze parę
godzin – szepnęła Gabrysi na ucho.
Zupa nic była zimna, słodka i pachniała świętami. Smakowała jak roztopione waniliowe lody.
A pływające w niej delikatne chmurki z piany przypominały Gabrysi te, które widziała za oknami samolotu, kiedy wracała z wakacji do domu.

Spróbujcie teraz odpowiedzieć na kilka pytań:

  • Co było tradycją w domu Zuzi?
  • Czym waszym zdaniem jest tradycja?
  • Podajcie przykłady tradycji.
  • Jakie tradycje pielęgnujecie w swoich domach?
  • Czy w naszej grupie jest coś, co może być tradycją?
  • Czy tradycje należy przekazywać dalej?
  • Czy można tworzyć nowe tradycje i w jaki sposób?

PLAKAT „NASZE TRADYCJE”

Zabawa plastyczna polega na wykonaniu plakatu dotyczącego tradycji, które pielęgnuje się w waszych domach. Pamiętajcie, żeby  nadać swojej pracy tytuł, np. WSPÓLNE CZYTANIE. Przygotujcie rozsypankę literową z liter: J  R  C   Y   T  A  D  A, ułóżcie z niej słowo TRADYCJA i przyklejcie na górze kartki, nad tytułem pracy. Plakat zawieście w widocznym miejscu i pielęgnujcie oczywiście ten zwyczaj :)

ZABAWY TRADYCYJNE

Porozmawiajcie ze swoimi rodzicami i dziadkami o zabawach, które pamiętają z dzieciństwa. Koniecznie zapamiętajcie nową zabawę, pobawimy się wspólnie po powrocie do przedszkola. Wy też opowiedzcie najbliższym i opiszcie zasady zabaw tradycyjnych, które wykorzystujemy w przedszkolu:

  • „Chodzi lisek koło drogi”
  • „Berek”
  • „Ciuciubabka”
  • „Jawor, jawor”
  • „Mało nas”
  • „Stary Niedźwiedź”
  • „Ojciec Wirgiliusz”

STROJE TRADYCYJNE

Tradycyjne są również polskie stroje ludowe charakterystyczne dla różnych regionów naszego kraju. Obejrzyjcie poniżej zamieszczone zdjęcia Tosi i Bartka, którzy prezentują strój:

bytomski

bartek-tosia-bytomski

krakowski

bartek-tosia-krakowski

kujawski

bartek-tosia-kujawski

kurpiowski

bartek-tosia-kurpiowski

lubelski

bartek-tosia-lubelski

żywiecki

tosia i bartek żywiecki

podhalański

bartek-tosia-podhalanski

łowicki

bartek-tosia-lowicki

To tylko kilka przykładów tradycyjnych strojów, jest ich dużo więcej. Porównajcie teraz ze sobą strój kaszubski, łowicki i góralski – wskażcie podobieństwa i różnice. Który strój podoba się Wam najbardziej? Zwróćcie uwagę na nieznane i trudne słowa. Podzielcie nazwy części garderoby na sylaby i podajcie ich liczbę. Spróbujcie również wyróżnić w wypisanych wyrazach głoski w nagłosie (pierwsza głoska) oraz wygłosie (ostatnia głoska).

kaszubski-tosia-opis kaszubski-bartek-opis

lowicki-tosia-opis  lowicki-bartek-opis

 

podhalanski-tosia-opis  podhalanski-bartek-opis

Spróbujcie razem z rodzicami odnaleźć na mapie Polski regiony, z których pochodzą przedstawione stroje ludowe. Który region jest położony najbliżej naszego miasta?

kaszubski – blisko morza (północna Polska)

łowicki – centrum (środkowa Polska)

góralski – blisko gór (południowa Polska)

Polskie-stroje-ludowe  mapa

Dla chętnych kolorowanki:

kolorowanka strój 3  kolorowanka strój kolorowanka stró 2

       TRADYCYJNA GRA „STATKI”

Zabawa odbywa się w parach. Każdy z graczy dostaje kratownicę z wierszami oznaczonymi literami i kolumnami oznaczonymi cyframi – prosimy rodziców o pomoc. Ma na niej zakolorować pola w dowolnym miejscu, ale tak, by obok siebie były zakolorowane 2 pola, w innym miejscu 3 pola i jeszcze w innym 4 pola (ustawia statki). Gracze ustalają, kto zaczyna i ta osoba podaje oznaczenie dowolnego pola, np. B5. Jeśli to pole na kratownicy przeciwnika jest puste, ten mówi pudło, a zgadujący oznacza je u siebie znakiem X. Jeśli zaś jest zakolorowane, mówi trafiony, a druga osoba skreśla je u siebie. Przeciwnik też zaznacza trafienie, np. kolorem czerwonym. Gdy partner w grze uda się trafić cały statek, jego właściciel mówi zatopiony. Grę wygrywa ten, kto pierwszy zatopi statki przeciwnika.

 Można również wydrukować gotową planszę do gry.

statki dwa  statki

Więcej przykładów gier z kartką i długopisem:

https://zabawnik.org/wystarczy-kartka-i-dlugopis

KARTA PRACY

Drogie Gumisie wykonajcie kartę pracy z książeczki – Karty Pracy nr 3, strony 48-49. Wypowiedzcie się na temat ilustracji, rozwijajcie umiejętność budowania krótkich wypowiedzi na podstawie swojej wiedzy, odszukujcie elementy i pokolorujcie według wzoru.

WIELKANOCNA GIMNASTYKA

– „Świąteczne porządki” – slalom. Gumiś pokonuje slalomem odległość od linii startu do pachołka (butelka z wodą), tocząc piłkę za pomocą szczotki do zamiatania, a następnie wraca po linii prostej. Na trasie są 3 pachołki (poduszki) ustawione w odległości ok. 1–1,5 m od siebie.
– „Do koszyczka” – ćwiczenie dużych grup mięśni. Przed Gumisiem leżą w szeregu 4 krążki (poduszki) w odległości ok. 1,5 m jeden od drugiego. Na każdym krążku jest 1 woreczek (klocek). Na sygnał, Gumiś biegnie z koszyczkiem, zbiera woreczki i wraca na start. Następnym zadaniem jest rozłożenie woreczków na krążkach. Zawodnik na zmianę zbiera i odkłada woreczki. Tu również możemy mierzyć czas wykonania zadania.
– „Zawody baranków” – zabawa na czworakach. W tej konkurencji zawodnik na czworakach
kolejno toczy przed sobą głową piłkę do pachołka (butelki) i z powrotem. Pachołek stoi w odległości
4–5 m od linii startu/mety.
– „Zajęcze wyścigi” – zabawa skoczna. Gumiś, jak wielkanocny zajączek skacze w worku (można nogi przewiązać apaszką) do pachołka i z powrotem. Pachołek stoi w odległości 3–4 m od linii startu/mety.
– „Jajko” – zabawa zręcznościowa. Gumiś stara się jak najszybciej donieść pisankę (jajko na twardo w skorupce) na łyżce z pola start do mety.
– „Głodne kurczę” – rzuty do celu. Gumiś rzuca woreczkiem (piłeczki, klocki) do obręczy (pudełko) ułożonej w odległości ok. 3 m od linii rzutów. Staramy się, jak najlepiej nakarmić kurczę, czyli umieścić w obręczy jak najwięcej woreczków.
– „Taniec radości” – ruch twórczy. Gumiś porusza się przy muzyce: tańczy, prezentuje swój
układy, ilustruje melodię ruchem i gestem, np.  „Taniec kurcząt w skorupkach”. Dzieci kurczaczki poruszają się tak jak podpowiada muzyka lub tak jak dzieci z przedszkola na filmiku :)

https://www.youtube.com/watch?v=_tIGCNJWqVw&ab_channel=Pintegra1

GIMNASTYKA Z PANEM TOMKIEM

Dzielni sportowcy mogą spróbować swoich sił z panem Tomkiem :)

https://www.youtube.com/watch?v=ARRM9mosggY&ab_channel=AnkaDziedzic

 

Pozdrawiamy serdecznie,

ciocia Monika i ciocia Mariola

Powrót do aktualności
rysunek


Archiwum

rysunek